نگهدارنده به عنوان یک ضد عفونی کننده شناخته می شود. این یک نوع افزودنی غذایی برای حفظ ویژگی های اصلی و ارزش غذایی است. نگهدارنده افزودنی است که به معنی مهار فعالیت میکروبی، جلوگیری از فساد مواد غذایی برای افزایش عمر مفید است. بسته به نقش متفاوت آن، می توان آن را به عنوان نگهدارنده، ضد عفونی کننده، قارچ کش، عامل نگهدارنده تجزیه کرد. با توجه به منابع اثر ضد عفونی کننده مواد، نگهدارنده ها به طور کلی به چهار دسته نگهدارنده اسید، نگهدارنده استر، نگهدارنده معدنی و بیولوژیکی تقسیم می شوند.
بیشتر محصولات غذایی حاوی مواد نگهدارنده غذایی هستند. تولید کنندگان مواد نگهدارنده مواد غذایی را در طول فرآوری به غذا اضافه می کنند. به طور کلی، نگهدارنده های مواد غذایی می توانند به جلوگیری از فساد در طول زمان حمل و نقل کمک کنند.
غذا برای بقا بسیار مهم است، بنابراین نگهداری مواد غذایی یکی از قدیمی‌ترین فناوری‌هایی است که انسان برای جلوگیری از فساد آن استفاده می‌کند. مواد نگهدارنده در افزودنی‌های غذایی استانداردهای بهداشتی تعیین شده در اسید بنزوئیک و نمک‌های آن، اسید سوربیک و نمک‌های آن، پارابن‌ها، نمک های اسید پروپیونیک، اسید دهیدرواستیک و همچنین در صنایع غذایی با استفاده های دیگر از دی اکسید گوگرد و سولفیت های کک. علاوه بر این، برخی هم به عنوان نگهدارنده و هم به عنوان چاشنی مورد استفاده سنتی، بی ضرر برای بدن انسان، مانند نمک، شکر، سرکه، شراب یا ادویه جات در مواد نگهدارنده قانونی گنجانده نشده است، استاندارد افزودنی های غذایی در کشور کنترل نشده است. گفت: نگهدارنده فقط می تواند سطوح پایین آلودگی را کنترل کند، برای کنترل سطوح بالای آلودگی ناکافی است، بنابراین باید رطوبت مواد غذایی را کاهش دهیم، به بهداشت تولید و بسته بندی خوب توجه کنیم.
اگرچه از مواد نگهدارنده افزودنی های غذایی برای تازه نگه داشتن غذا و جلوگیری از رشد باکتری ها استفاده می شود. اما همچنان مواد نگهدارنده خاصی در مواد غذایی وجود دارند که اگر بیش از حد مجاز مصرف شوند مضر هستند.
نگهدارنده طبیعی مواد غذایی - پتاسیم سینامات
سینامات پتاسیم طبیعی نمک پتاسیم سینامیک اسید است، همچنین یک محصول جدید در زمینه مواد نگهدارنده مواد غذایی، غیر سمی بی ضرر برای بدن انسان، ایمن و راحت است، اما همچنین بر روی بدن انسان دارای انواع توابع سلامتی است، بنابراین توسعه بزرگ و چشم انداز کاربرد، آن را باعث ظهور شوک صنعت نگهدارنده مواد غذایی شده است.
نگهدارنده های سنتی، مانند سوربات پتاسیم، فقط محیط اطراف غذا را برای دستیابی به اهداف ضد خوردگی تغییر می دهند، نمی توانند با مواد غذایی ادغام شوند و در محدوده دوز محدود، هنوز بقایایی در بدن انسان وجود دارد که سلامتی را به خطر می اندازد. سینامات پتاسیم را می توان به طور کامل با غذا ترکیب کرد، بدون تغییر طعم اصلی و ساختار تغذیه ای غذا، از مواد غذایی و ادغام محیط اطراف برای دستیابی به اهداف ضد خوردگی، به مواد غذایی آلوژنیک تبدیل نمی شود.